Warszawa 17-18 luty 2011

„nie przenoście nam stolicy do Krakowa”

Dokładnie 6 miesięcy temu, byłem zmuszony udać się do naszej ukochanej stolicy, po wizę do Turcji. Wtedy nie sądziłem, że moja przygoda z blogiem tak się rozwinie.. baa nawet nie wiedziałem, że będę coś takiego pisać. Ale stało się , między innymi dzięki waszej pomocy 17 lutego 2011 roku zostałem zaproszony do Warszawy na galę przyznania nagród w konkursie na Blog roku.

Samej stolicy nie mam nic do zarzucenia. Jest jedynym miastem w Polsce z tak rozwiniętym centrum. Pełno tu drapaczy chmur, nowoczesnych biurowców i innych typowych dla tego rodzaju miejsc, budynków. Ale w końcu przyjechaliśmy z Krakowa, to trzeba trochę ponarzekać, prawda? więc zacznijmy od początku. Po ulicach kręcą się dziesiątki zblazowanych dorobkiewiczów, którym udało się wyrwać z jakichś zapyziałych wioch. A na pytanie „Skąd jesteś ?” bez wahania odpowiadają z Warszawy” a gdy prosisz o sprecyzowanie dowiadujesz się, że spod Radomia. I to właśnie tego typu ludzie, najbardziej mnie denerwują. Nie rodowici Warszawiacy, którzy żyją tam z dziada-pradziada. Tylko motłoch z całej Polski , który zamienił to miasto w targowisko próżności.  Ale w tym radosnym dla mnie dniu, przymknąłem oko na wszystkie niedogodności i jako prawdziwy fan architektury, podziwiałem jak rozwija się centrum Warszawy. Pogoda tego dnia nie dopisała, było pochmurnie, zimno i co jakiś czas padał śnieg, więc na szybkim spacerze do okola pałacu kultury poprzestaliśmy.

Sama gala zorganizowana była bardzo profesjonalnie. Bez wątpienia jury spełniło swoją role i wybrało blogi, które zdecydowanie na to zasługiwały. Tym, którym nie udało się dostać statuetki (w tym mnie;p) podarowano pamiątkowy dyplom i torbę z prezentami od Onetu. Na uwagę zasługuje koncert Smolika, który w przerwach między kolejnymi częściami gali, zagrał 7 kawałków.  Koncert wyjątkowy, bo perkusja została zastąpiona beatbokserm. Największa porażka – pokraczny Oliwier Janiak ze swoimi żenującymi żartami, który starał się prowadzić galę

(Nie wiem jak długo ten link będzie dostępny na Onecie ale narazie , transmisje z całej uroczystości mozna obejrzeć tutaj)

Po całej ceremonii odbył się bankiet, z którego szybko się ewakuowaliśmy, by wypić piwo w Warszawskim Hard Rock Cafe. I chyba nie jako jedyni wpadliśmy na ten pomysł, bo w knajpie siedziało jeszcze kilku innych uczestników gali. Po wszystkim mogliśmy się udać na zasłużony odpoczynek do hotelu, który zasponsorował nam onet. I kto by pomyślał, że takie korzyści wypłyną z Erazmusa!

Panorama miasta i kilka infromacji o Gaziantep

Widok na panoramę miasta

Gaziantep to metropolia w  południowo-wschodniej Turcji,  którą zamieszkuje przeszło milion osób, co czyni ją pod względem wielkości szóstym miastem w kraju. W całej Anatolii słynie głównie za sprawą baklawy, czyli bardzo słodkiego przysmaku wytwarzanego z dodatkiem pistacji.

Jednakże Gaziantep to nie tylko  baklawa. Miasto to jest obecnie uważane przez historyków za jedną z najstarszych nieprzerwanie zamieszkałych osad na świecie, założoną około 3650 roku p.n.e., starszą od Tebów, Jerycha czy Jeruzalem, o Atenach nie wspominając. Oczywiście, jak to zwykle bywa w archeologii, teza ta jest podważana przez innych specjalistów, którzy twierdzą, że Gaziantep został założony „zaledwie” tysiąc lat przed naszą erą…

Prowincja Gaziantep jest jedną z najlepiej rozwiniętych w obszarze południowo-wschodniej Anatolii, w dodatku już od czasów hetyckich. W okresie hellenistycznym miasto nazywało się Antiochia ad Taurum, czyli Antiochia w Górach Taurus. W czasach bizantyjskich wzniesiono na wzgórzu fortecę i cytadelę.

W VII wieku n.e. region został podbity przez Arabów, którzy pozostali tu do X wieku, kiedy to Gaziantep został odbity przez Bizantyjczyków. Jednakże nie cieszyli się oni miastem przez długi czas – w 1067 roku zostało ono zdobyte przez Turków Seldżuckich. Po tej dacie następuje seria krucjat i podbojów, w trakcie której Gaziantep znajdował się w rękach krzyżowców jako część Hrabstwa Edessy, ponownie pod kontrolą Seldżuków w granicach Sułtanatu Rum, był okupowany przez królów Małej Armenii. Wielokrotnie kontrolę nad Gaziantepem zdobywali i tracili Ilchanidzi – dynastia pochodzenia mongolskiego oraz Ajjubidzi – sunnicka dynastia pochodzenia kurdyjskiego.

Stabilizacja nastała wreszcie w roku 1516, kiedy to po bitwie pod Marj Dabiq miasto zdobyli Turcy Osmańscy w osobie Selima I Groźnego.

W czasach nowożytnych najbardziej znaczącym wydarzeniem w historii miasta była okupacja przez siły francuskie w 1920 roku. Z racji bohaterskiej obrony miasta zyskało ono przydomek Gazi, który został dodany do historycznej nazwy Antep.

i widok na Syryjską pustynie, nasz akademik położony jest możę 200 metrów od tego punktu

i zdjęcie ze statuom Ataturka

panorma 4

Ciekawostką jest to, że Ataturk zalegalizował alkohol w Turcji, co bardzo nas ucieszyło:)

notka z wikipedi :

Kemal Atatürk (do 1934 Mustafa Kemal Pasza, Mustafa Kemal Paşa, ur. 1881[1] w Salonikach – zm. 10 listopada 1938 w Stambule) – turecki polityk i wojskowy, pierwszy prezydent Turcji.

W latach 1908-1909 uczestniczył w rewolucji młodotureckiej, w latach 1911-1912 w wojnie turecko-włoskiej, a w latach 1912-1913 w wojnach bałkańskich. Podczas pierwszej wojny światowej był dowódcą dywizji, a w roku 1916 uzyskał stopień generała i tytuł paszy. W czasie wojny wyróżnił się skuteczną obroną półwyspu Gallipoli przed inwazją wojsk angielsko-australijsko-nowozelandzko-francuskich. W 1921 roku uzyskał stopień marszałka. W latach 1921-1922 odparł agresję armii greckiej i doprowadził do rewizji na rzecz Turcji postanowień traktatu w Sevres (1920) i zastąpienia go przez traktat z Lozanny (1923).

W 1922 roku stanął na czele ruchu nacjonalistycznego i obalając sułtanat zakończył epokę Imperium osmańskiego. Po proklamowaniu republiki przeniósł stolicę kraju ze Stambułu do centralnie położonej Ankary. W 1923 roku został wybrany na pierwszego prezydenta Turcji, którym pozostał aż do śmierci w 1938 roku, wprowadzając autorytarne rządy i modernizację oraz europeizację kraju.

Wśród przeprowadzonych reform prawnych i społecznych na uwagę zasługują m.in. wprowadzenie kalendarza gregoriańskiego, alfabetu łacińskiego, oczyszczenie języka tureckiego ze słów pochodzenia arabskiego i wprowadzenie nazwisk, sam Mustafa Kemal wybrał dla siebie nazwisko Atatürk, czyli Ojciec Turków, którego nie wolno było nosić żadnemu innemu Turkowi. Znacznie ograniczył ingerencję islamu w politykę państwa wprowadzając kodeks karny. Wprowadzono obowiązkowe nauczanie kobiet, a także ustawy gwarantujące kobietom równość społeczną i polityczną. Promowano też zachodni styl ubierania się.

W latach 1930-35 przeprowadził pięcioletni plan gospodarczy którego celem było modernizacja i uniezależnienie gospodarcze Turcji.

Mustafa Kemal Pasza zmarł 10 listopada 1938 roku w Białym Pałacu w Stambule o godzinie 9:05 (wszystkie zegary w tym obiekcie zatrzymano by oddać hołd ukochanemu wodzowi i ojcu narodu tureckiego). Uroczystości pogrzebowe trwały kilka dni. Po trzydniowym wystawieniu na widok publiczny, trumnę przewieziono do Parku Gülhane w takt marsza żałobnego Fryderyka Chopina. Następnie krążownik zabrał ją do Izmiru, skąd koleją przewieziono ją do Ankary. Złożono ją w Muzeum Etnograficznym, skąd w 1953 roku przeniesiono do mauzoleum. Obecnie jest pochowany w ogromnym mauzoleum w Ankarze, gdzie znajduje się też jego muzeum. Dał początek prądowi filozoficznemu o nazwie kemalizm.

free counters